Eindelijk heb ik deelgenoten gevonden op de stelling dat 'de organisatie' niet bestaat. Niet dat ik me daardoor sterker voel, maar wel fijn dat ik niet meer de enige ben. Wat ook over een organisatie op papier staat is vaak verouderd en van ondergeschikt belang. Er zijn georganiseerde onderdelen als afdelingen, projecten of samenwerkingsverbanden te vinden die een gemeenschappelijk doel nastreven. Maar als je een organisatie alleen hierop zou beoordelen, doe je haar te kort, immers ook een organisatie is meer dan de som der delen.

De dynamiek aan mutaties in bestuur, directie, doelstellingen, producten, diensten en samenstelling maakt de organisatie tot iets dat continue aan verandering onderhevig is - je zou het bijna kunnen zien als een levend organisme.

Door die interne dynamiek is de wijze waarop een organisatie zich naar buiten wil presenteren dan ook vaak anders dan de wijze waarop deze daadwerkelijk wordt ervaren. 'De organisatie' hanteert push en pull strategien in de communicatie, alles om de informatie stroom zo goed mogelijk te willen sturen. Maar valt het wel te sturen? Waar het eigenlijk om gaat is het samenbrengen van vraag en aanbod: de juiste informatie bij de juiste persoon.

Echter, waar vind je die juiste persoon, of die juiste informatie? Over het algemeen is een vorige ervaring meer bepalend voor het vinden van de juiste informatiebron, dan de inhoud. Via iemand die je goed kent of vertrouwd kom je vaak bij iemand anders die je verder kan helpen. Het is een oer-oud principe van netwerken, maar waarom doen we daar zo weinig mee?

Omdat we die persoon niet meer vinden kunnen.

Vervolgens analyseren organisaties met CRM pakketten zich helemaal suf en zijn we geen van allen zo slim ons af te vragen hoe dat nu vroeger werkte. Ted Troost heeft een keer gezegd: "toen de boekdrukkunst werd uitgevonden zijn mensen gestopt met normaal communiceren". Informatie ging voorheen van man tot man, via het gesproken woord. Nu is dat medium vervangen door onpersoonlijke materie. We kunnen alles naslaan en zelf uitzoeken, maar missen dat persoonlijk contact, die persoonlijk toegevoegde waarde. Ik zie het Internet als een exponent van de boekdrukkunst - een nieuwsbrief ook overigens.

Gelukkig zijn er een paar slimme jongens en meisjes in Rotterdam die dat begrepen, waardoor we nu weer op basis van persoonlijke voorkeuren en kenmerken - gewoon de tijd weer nemen om met elkaar te praten. We stoppen met eindeloze menukeuzes en ellelange wachttijden die ons een weg banen door organisaties die niet bestaan. We gaan weer terug naar de tijd dat je normaal met iemand kan spreken, we komen in contact met de mensen achter 'de organisatie' ... waar en wanneer het iedereen uitkomt.

En wat betreft 'de organisatie' ? Ik zou liever willen refereren naar 'het organisme', 'de mensen' ... 'het netwerk' .

Sidney Geneste

Managing Director - Ask Community Systems

Terug